Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/1751 K.2012/1360

niteliğinde kabulüyle her iki suçtan mahkümiyetine dair hüküm

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa uygun kabul edilen ve 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 2001'den itibaren bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE.

Zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

... Köyü muhtarı olan sanığın muhtar odası için katılan tarafından hibe edilen masa, koltuk ve halıya karşılık 80,00 TL'lik mobilya faturası alarak, bu miktarı kayıtlara gider olarak işlemek suretiyle zimmetine geçirdiği dava konusu olayda, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Zimmet suçu ve miktarı daire dışı kanıtlarla ve özellikle tanık beyanları ile belirlendiği gibi, içeriği itibariyle sahte fatura alıp, bunu kayıtlara intikal ettiren sanığın hileli faaliyetlerle geçekleştirdiği bu eyleminin nitelikli zimmet vasfında olacağı gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit zimmet suçundan hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 5 ve 6. maddeleri hükmüne nazaran kanunlarda öngörülen “ağır hapis ve ağır para” cezalarının, “hapis ve adli para” cezalarına dönüştürüldüğü gözetilmeden “cezanın nevi ve ağır hapis olması” şeklinde yasal olmayan ve yetersiz gerekçelerle 647 sayılı Yasanın erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi uyarınca sanığın yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,