Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/3959 K.2012/5232

VAKIFLAR KANUNU(MÜLGA) (2762) Madde 35

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 247

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 155

"İçtihat Metni"ÖZET: HÜKÜMDEN SONRA 27.02.2008 TARİHİNDE YÜRÜRLÜĞE GİREN 5737 SAYILI VAKIFLAR KANUNU’NDA, 2762 SAYILI VAKIFLAR KANUNU’NUN 35/2. MADDESİNDEKİNE BENZER BİR HÜKME YER VE­RİLMEDİĞİ DİKKATE ALINIP, SUÇ TARİHLERİNDE VAKIF BAŞKANI OLARAK ÇALIŞAN SANIĞIN PARALARI MAL EDİNMESİ EYLEMİNİN 5237 SAYILI TCK’NIN 155/2. MADDESİNDE TANIMLANAN “GÜVENİ KÖTÜYE KUL­LANMA” SUÇUNU OLUŞTURUP OLUŞTURMAYACAĞININ KARAR YERİNDE TARTIŞILMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar veril­dikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin sanığın suç tarihlerinde askerde olduğuna ilişkin sa­vunması ve dosya arasında onaysız sureti bulunan terhis belgesine göre, sanığın 17.11.1998 ila 25.06.2000 tarihleri arasında asker olduğunun an­laşılması karşısında, suç tarihinin tam olarak tespiti için, sanığın hangi ta­rihlerde asker olduğunun araştırılarak,

zimmetine geçirdiği iddia olunan pa­raları, hangi kalemlerden, hangi tarihlerde ve ne şekilde elde ettiğinin vakfın tüm gelir ve giderlerini karşılaştıracak biçimde, emekli Sayıştay denetçilerinden oluşacak üç kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınması ve hükümden sonra 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nda, 2762 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 35/2. maddesindekine benzer bir hükme yer verilmediği dikkate alınıp,

suç tarihlerinde anılan vakıfta vakıf başkanı olarak çalışan sanığın paraları mal edinmesi eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde tanımlanan “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturup oluş­turmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı TCK’nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kul­lanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasa’nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,