Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/8689 K.2011/1754

Çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde organ sokmak suretiyle cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 2008/24 Esas, 2009/391 Karar sayılı re'sen de temyize tabi hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın katılanı iki eli ile tutup kafasından ve boynundan öne doğru bastırdıktan sonra eylemlerini maddi cebirle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Katılanın üvey babası olan sanığın işlediği kabul edilen zincirleme biçimde nitelikli cinsel istismar suçuna uyan TCK.nun 103/2 ve 103/3. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha artırım yapılması ve bilahare TCK.nun 103/2 ve 103/3. maddeleri ile belirlenen cezaya 43. madde uygulaması ile bulunacak artırımın da buna eklenmesi ile sonuç cezanın belirlenmesi yerine 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,