Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/9749 K.2011/407

İrtikap suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; mağdur ...’e yönelik eyleminin ikna suretiyle irtikap, diğer katılan ve mağdura yönelik eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu (üç kez) oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetine dair, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 2008/186 Esas,

2009/77 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa ait sabıka kaydındaki ilamın ceza kararnamesi olması nedeniyle tekerrüre esas olmayacağı anlaşılmakla hükmü veren mahkemeden kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir tasdikli suretinin getirilmemesi sonuca etkili görülmemiş, ...’nün ayrı tüzel kişiliği olmaması nedeniyle katılan kurumun karar başlığında Sosyal Güvenlik Kurumu olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Ancak; ...’e yönelik ikna suretiyle irtikap suçu ile ilgili olarak; sanığın 765 sayılı TCK.nun 219/son maddesi uyarınca memuriyetten müebbeten mahrumiyetine hükmedilmesi gerekirken daha geniş kapsamlı olacak şekilde müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı ise de;

bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, “TCK.nun 219/son maddesi gereğince sanığın müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına” ibaresinin çıkartılarak hüküm fıkrasına “TCK.nun 219/son maddesi gereğince sanığın memuriyetten müebbeten mahrumiyetine” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

İsnat ve kabul olunan suçların 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Hükümlerden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi,

bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi ve 3. fıkradaki suç için ayrı bir ceza ihdas edilmesi karşısında TCY.nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek,