Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/6190 K.2012/13197

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, sanığın ve kurs ücretleri ödenmeyen öğretmenlerin idari soruşturma sırasındaki beyanları ile sanığın müdafii huzurunda alınan Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesi dikkate alındığında mağdur öğretmenlerin mahkemece dinlenilmeleri yönündeki tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece kabul edilen zimmet tutarının 2.340,52 TL olduğu, söz konusu miktarın suç tarihine göre Dairemiz uygulamalarında hafif kabul edildiği, bu itibarla da sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin tatbik edilmesi gerektiği gözetilmeden fazla cezaya hükmolunması,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak belirli haklardan yoksun bırakılma hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca, velayet hakkından; vesayet veya kayımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,