Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12166 K.2013/11682

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesi yeterli olup, ayrıca bu işin meslek haline getirilmesinin suçun unsuru olarak aranmadığı gözetildiğinde sanığın müştekilere verdiği borç paralar karşılığında onlardan açık senetler aldığı, daha sonra bu senetleri vermiş olduğu borç para miktarlarının üzerlerinde kazanç elde etmek amacıyla doldurup icra takipleri yaptığı, tanıklar ... ve ...'nın soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişmeyen ifadelerinin müştekilerin beyanları ile uyumlu olduğu,

sanıktan şikayetçi dahi olmayan müşteki ...'ın sanığa suç atması için bir neden bulunmadığı, 07/04/2011 tarihli bilirkişi raporunda sanığın gelirinin, verdiği borç paralar ve harcamaları ile orantısız olduğunun belirtildiği, 01/07/2009 tarihli kolluk araştırma tutanağının da müştekilerin beyanlarını doğruladığı, sanık ile müştekiler arasında, herhangi bir ticari ilişki bulunmasına rağmen icra takibine konu senetlerdeki meblağların yüksek olduğu,

yine aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, bu suretle de yüklenen suçun tüm unsurları ile oluştuğu ve CMK'nın 225/1. maddesi de nazara alındığında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.