Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13037 K.2013/7999

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, söz konusu ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli kararında kanun yoluna başvuru süresi başlangıç zamanı "tefhim-tebliğden itibaren" şeklinde gösterilmek suretiyle tereddüte neden olunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak işin esasına yönelik inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suçu silahtan sayılması gereken otomobil ile çarpmak suretiyle işlediği anlaşıldığı halde TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, daha önce işlediği kasıtlı bir suçtan mahkümiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,