Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/14580 K.2013/8100

5. Ceza Dairesi 2012/14580 E. , 2013/8100 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı; 2011/1-175 Esas ve 2011/210 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme ilişkin hüküm fıkrasında başvuru şekli ve mercii ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlık CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık müdafiinin 24/02/2010 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, sanığın eylemine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise, 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, altsoy ayrımı yapılmaksızın TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen haklardan sanığın koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi, Sanığın adli sicil kaydına konu olan ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2001 gün ve 2001/975 Esas, 2001/990 Karar sayılı ilamının infazından itibaren 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Sanık hakkında görevli memura hakaret suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın hakaret suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı tek bir fille işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan aynı Yasanın 125/1, 3-a, 4. maddeleri uyarınca katılan sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinde hakaretin alenen işlenmesi halinde cezanın altıda bir oranında artırılacağı hüküm altına alındığı halde sanığın cezasında dörtte bir oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise, 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, altsoy ayrımı yapılmaksızın TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen haklardan sanığın koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi, Sanığın adli sicil kaydına konu olan ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2001 gün ve 2001/975 Esas, 2001/990 Karar sayılı ilamının infazından itibaren 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.