KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/16110 E., 2014/3250 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet, görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
3628 sayılı Yasanın 18 ve CMK'nın 260/1. maddelerine göre sadece sanık ... hakkındaki zimmet suçuyla ilgili olarak katılma hakkının olmasına rağmen bu yönde temyiz talebinin bulunmaması, görevi ihmal suçundan sanıklar hakkında kurulan beraet hükümlerine ilişkin kamu davalarına usulüne uygun katılma talebinin ve yüklenen suçların mahiyetine göre doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmaması karşısında Hazine vekilinin beraet hükümlerine yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin zimmet ve görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik ... müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Görevi ihmal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın işlediği kabul edilen görevi ihmal suçunun 765 sayılı Yasanın 230. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 2004 yılı ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;
TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/16110, K. 2014/3250, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama