Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3845 K.2013/1550

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...´ın olay günü müştekiye karşı cebir ya da tehdit içeren hangi söz ya da davranışta bulunduğu müşteki ile tanıklara açıklattırılıp, haczin yapılamayacağına dair sözler söylemesinin veya müştekinin üzerine yürümesinin ne şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu tartışılmadan ve sanıklar ... ile ...´ın eş zamanlı direnme eyleminde bulunmadıkları gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde sanık ...´ın mahkümiyetine ve her iki sanık için TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ...´ın hakaret suçunu alenen işlemiş olmasına rağmen, TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmaması, ayrıca seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle suretiyle TCK'nın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarında bir maddi zararın oluşmayacağı da gözetilerek, sanık ...´ın sabıkasız olmasına, sanık ...´ın ise; adli sicil kaydına konu 3167 sayılı Yasanın 13. maddesinin 20/12/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Yasa ile kaldırılmasına, yine duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hallerinin bulunmamasına rağmen, “sanıkların yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığından” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle haklarında CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, hükümlerde TCK'nın 52/4. maddesine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,