Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8875 K.2013/12393

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan sonuç cezaya nazaran sanık ... müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, sanıklar hakkında görevi kötüye suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiilerin dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek merciince incelenip bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden incelemenin sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hüküm ile sınırlı ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin 01/03/2007 tarihli celsede dosyaya ibraz ettiği belgede, 783,36 liralık kayıtlara intikal etmeyen personel maaş tutarının bulunması, bu tutarın 22/03/2006 tarihinde kayıtlara alınması ve bu hususta bilirkişi raporlarında bir görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ve bu kapsamda zimmet miktarının tespiti için bu belge de gözetilerek bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın kasa açığı olarak tespit edilen tutarı ne şekilde zimmetine teselsülen geçirdiği karar yerinde tartışılıp gerekçesi gösterilmeden TCK'nın 43/1. maddesi ile verilen cezanın artırıma tabi tutulmaması,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 1.254,84 liranın suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın zimmete konu parayı soruşturma safhasında 18/08/2006 tarihinde ödemesine karşın TCK'nın 248. maddesinin uygulanmaması,

Suçun 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,