Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10349 K.2014/11916

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hakaret suçunu işlediği müşteki polis memurlarının sayısı da gözetildiğinde, zincirleme suç nedeniyle yapılan artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmaması ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun müstakilen gerçekleştirilip, aksi yönde bir iddia da olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma ve eleştiri düşüncelerine iştirak edilmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 58. maddesi uygulanırken en ağır cezayı içeren ilama yer verilmesi yerine infazda tereddüte yol açacak biçimde iki ayrı mahkeme ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ilişkin kısım çıkarılarak "Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/105 Esas, 2004/39 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğundan,