KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/11281 E., 2014/12372 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,
kamu görevlisine hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezadan yarı oranına yakın uzaklaşılarak ceza tayin edilmesine rağmen, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken birebir aynı gerekçelerle bu kez alt sınırın 3 katına yakın olacak şekilde ceza tayin edilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,
Her iki suçtan da kurulan hükümde TCK'nın 31/3. maddesine göre indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay 10 gün şeklinde fazla belirlenmesi,
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ve bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddeleri uyarınca suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk yönünden sosyal inceleme raporu alınması, buna gerek görülmemesi halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği hususlarına riayet edilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/11281, K. 2014/12372, 8 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama