Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13089 K.2014/12669

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmaların CMK'nın 185. maddesi gereğince kapalı yapılması gerekirken açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, zabıta görevlilerinin kendisini dövüp hakaret ettikleri şeklindeki savunması ve bu hususu doğrulayan adli rapor içeriği üzerinde durularak olayın başlangıcı ve gelişimi irdelenip hakkında TCK’nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevliye karşı işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 5 ay 10 gün şeklinde eksik ceza tayini,

TCK'nın 51. maddesi uyarınca adli para cezalarının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında her iki suçtan dolayı hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Her iki suçtan verilen hapis cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi tayin edilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 51/3. maddesinin gösterilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün, 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının mahkumiyet olarak nitelendirilemeyeceği gözetilerek "SSÇ'nin daha önceden 3 aydan fazla süre ile mahkumiyetinin bulunmadığı,

SSÇ'nin cezasının ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekineceğine ilişkin mahkemeye kanaat geldiğinden..." bahisle her iki suçtan verilen cezalarının ertelenmesine kararı verilmesine rağmen, erteleme gerekçesiyle çelişkili "SSÇ hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar tesis edildiğinden SSÇ'nin geçmişi ve suçtan pişmanlık duyduğuna ilişkin mahkemeye kanaat gelmediği..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,