Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13833 K.2015/17257

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldığı iddia edilen şikayetçi M.. T..'in tefecilik suçunun mağduru olması, bu itibarla davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 20/11/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, mahkemenin hukuki değerden yoksun nitelikteki katılan sıfatının kaldırılmasına ilişkin 09/10/2012 tarihli ara kararının kaldırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tefecilik suçlarında suç tarihinin kazanç maksadıyla ödünç paranın verildiği tarih olup, dosya kapsamına göre bu tarihin 1995 olduğu, sonraki işlemlerin borcun yenilenmesi niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla; atılı suçun 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 1995 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,