Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2139 K.2014/10571

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların görevleri ve hukuki statüleri dikkate alındığında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanuna göre haklarında soruşturma izni alınması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesinde kooperatif yönetim kurulu üyeleri ve memurlarının suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden, özellikle kooperatifin para ve malları bilânço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılacağının öngörülmesi karşısında;

suç tarihinde Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların kooperatif üyesi olan katılanın hayvanları için gerekli olan yemi kooperatiften satın almaması nedeniyle getirdiği sütü satın almamaları şeklindeki eylemlerinden dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılabilmelerine olanak bulunup bulunmadığı, özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olup olamayacakları hususunun denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezalarının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,