Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2801 K.2014/6686

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mahkumiyetin yasal sonucu olması nedeniyle infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, görevi yaptırmamak için direnme suçu birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği halde sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan Soner’in adli sicil kaydında yer alan Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 19/11/2007 tarih 2007/239 Esas, 2007/458 Karar sayılı ilamın kesin nitelikte 1.500 TL adli para cezasına ilişkin olması karşısında tekerrüre esas alınamayacağının ve kabule göre de denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "Sanık S..

Y..'ın sabıkasında tekerrüre esas Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 19/11/2007 tarih 2007/239 Esas 2007/458 Karar sayılı ilam bulunması nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına” ve “Hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulan sanık S..