Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2975 K.2014/5403

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiinin 28/04/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri CMUK'un 310. maddesinde yer alan bir haftalık yasal süreden sonra 24/04/2011 tarihinde temyiz ettiği ve eski hale getirme nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİYLE, incelemenin diğer sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarının 765 sayılı TCK'nın 240 ve 504. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 15/11/2003 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya bütün halinde uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesinin gerekmesine karşın, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 204/2, 43 ve 62. maddeleri uygulandığında en az 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayin edileceği, ... hakkında ise TCK'nın 204/2, 62. maddelerine göre verilecek sonuç cezanın en az 2 yıl 6 ay hapis olacağı ve aynı Kanunun 53. maddesine göre hak yoksunluğuna hükmedileceği nazara alındığında 765 sayılı Kanunun açıkça sanıklar lehine olduğu anlaşıldığından bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.