Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3283 K.2014/7263

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ve 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, zimmete geçirilen miktar göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 685,95 TL'nin suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın kasa açığı niteliğindeki 685,95 TL'yi değişik zamanlarda mal edindiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime imkan verecek biçimde karar yerinde gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, infazda tereddüte neden olacak ve 53/1. maddedeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması sonucu doğuracak şekilde TCK'nın 53/1. maddesindeki tüm hak ve yetkilerin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi,