Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/5593 K.2014/10184

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın savunmasında, parkta otururken polis memurlarının kendisini çağırmaları üzerine yanlarına gittiğini, arkası dönük vaziyette aranmak istenmesine itiraz edince polis memurlarından birinin boynuna sarılıp kendisini yere yatırdığını ve "arama nasıl olur sana göstereceğim" dediğini, olayın bu nedenle geliştiğini beyan etmesi ve yapılan arama işleminde CMK'nın 119/1. maddesine uyulmaması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Direnme fiilini saldırıda kullanılmaya elverişli kemerle ve birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Sanığın suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu ve yüklenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan meydana gelen somut bir zararın bulunmadığı nazara alınarak, farklı uygulanma koşullarına tabi TCK'nın 50 ve 51. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği nazara alınmadan "sanığın sabıka kaydına ve mahkememizde oluşan kanaate göre" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan tek gerekçeyle söz konusu hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,