Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/6216 K.2014/10427

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Görevli polis memurlarınca düzenlenen 26/04/2011 tarihli tutanakta Adana Cumhuriyet Başsavcılığının talimatı üzerine V.. A.. isimli şahsın evinde İdil Naz isimli çocuğun teslimine matuf olarak arama yapılması sırasında sanığın arama işlemine itiraz edip fiili mukavemette bulunmaya teşebbüs ettiğinin ve hakaret ettiğinin belirtilip hakaret oluşturulan bir sözünden bahsedilmemesi,

sanığın aşamalarda çocuğun bulunamayacağı yerleri de kontrol etmeleri nedeniyle arama şekline itiraz etmesi üzerine polis memurları tarafından dövülerek ekip otosuna bindirildiği şeklindeki savunmaları, hakkında düzenlenen adli rapor içeriği, tanık İbrahim Arslankoç'un müştekilerin anlatımları ile çelişen beyanları ve pasif direnme eyleminin 5237 sayılı TCK'da suç olarak tanımlanmamış olması karşısında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığından sanığın maruz kaldığını beyan ettiği cebir eyleminden dolayı polis memurları hakkında yapılmış bir soruşturma bulunup bulunmadığının sorulmasından,

varsa ilgili evrakın ve olay günü yapılan arama işlemine dair soruşturma evrakının onaylı suretlerinin getirtilmesinden sonra TCK'nın 29 ve 129. maddeleri üzerinde de durularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden.

CMK'nın 230/1-b maddesi uyarınca birbirleriyle çelişen delillerden hangilerine, hangi nedenlerle üstünlük tanındığı, sanığın ne surette cebir ve tehdit kullanarak hangi görevin yapılmasına engel olmaya çalıştığı denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,