Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/6488 K.2014/10933

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece bu suç yönünden katılma talebinin kabulüne, başvurularının kapsamına göre incelemenin S.. Y.. hakkında zimmet suçundan açılıp güveni kötüye kullanma olarak kabul edilen suçla ilgili kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Hazine vekili ve sanık müdafiinin, M.. K.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraet hükmüne yönelik ise Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık S.. Y.. hakkında içeriği itibariyle sahte harcama belgeleri temin edip kullanma fiiliyle ilgili olarak mahallinde zamanaşımı süresi içinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre S.. Y.. yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık M.. K..'a isnat edilen görevi kötüye kullanmak suçunun mahiyetine göre Hazinenin zarar görme ihtimalinin bulunduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde beraet kararı verilmesi,

K.. E.. İ.. Huzurevi Müdürlüğünde döner sermaye saymanı olarak görev yapan sanık S.. Y..'un belirtilen kurumun kasasından 6.196,30 TL'yi alıp mal edindiği anlaşılan olayda sayman olması itibariyle para, görevi nedeniyle kendisine tevdi olunduğu gibi para tahsil yetkisinin de görevinin doğal sonucu olması, bu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğunun da bulunması karşısında eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 247/1, 249/1, 53/1-5. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Huzurevi Müdürlüğüne ait paraya karşı işlenen eylemin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu nazara alınmadan aynı Kanunun 155/1. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,