Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7183 K.2015/9099

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre koşullu salıverilmesine karar verilen sanıklar A.. K.. ve S..

K.. hakkında CGİK'nın 107/15 gereğince mahallinde işlem yapılması için ihbarda bulunulması giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş, mükerrir olan ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiği anlaşılan adı geçen sanıklar hakkında TCK'nın 58/5-6, 43/1. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümde sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin miktarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 324/2. maddesine muhalefet edilmesi hususları, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararı nazara alındığında tefecilik suçunda ancak el konulmuş olması halinde bu suçun konusunu oluşturan değer niteliğindeki ana paranın TCK'nın 55/1. maddesi uyarınca müsadere edilebileceği, ödünç olarak verilen para nedeniyle elde edilen kazancın zarar gören konumundaki gerçek kişiye, vergi kaybı karşılığının ise Hazineye iade edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,