Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7325 K.2015/9045

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 99. maddesindeki “Memurların haftalık çalışma süresi genel olarak 40 saattir. Bu süre Cumartesi ve Pazar günleri tatil olmak üzere düzenlenir.

Ancak özel kanunlarla yahut bu kanuna veya özel kanunlara dayanılarak çıkarılacak tüzük ve yönetmeliklerle, kurumların ve hizmetlerin özellikleri dikkate alınmak suretiyle farklı çalışma süreleri tespit olunabilir.” şeklindeki düzenleme ile 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 51. maddesindeki “Güneşin batmasından bir saat sonra ile güneşin doğmasından bir saat önceye kadarki devrede (Gece vakti) ve tatil günlerinde takip muameleleri yapılamaz.

Ancak, gece iş görülen yerlerde gece vakti hasılat haczi mümkündür.

Tatil günlerinde haciz ve tebligat yapılabileceği gibi muhafaza tedbirleri de alınabilir.” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde Cumartesi günü olan 25/04/2009 tarihinde takip muamelesi yapılması mümkün olmamasına rağmen sanığın alacaklı vekilinin takip talebini aldığı, harç ve yol giderleri ödenmediği halde hacze karar vererek borçluya ait adreste haciz işlemi yaptığı, tutanak düzenleyerek borçlu ve kefilinden ödeme taahhüdü aldığı,

daha sonra takip talebindeki tarihi iğfal kabiliyetine haiz olmayacak şekilde 24/04/2009 olarak düzelterek görev gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle alacaklının menfaatine, borçlunun mağduriyetine neden olduğu, sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 03/11/2009 tarihli ifadesinde de suçunu ikrar ettiği, bu itibarla yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,