Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7418 K.2015/13243

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde S.S. Z. Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olarak görev yapan sanığın, 18/05/2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sonrası seçilen yeni yönetime kooperatife ait kuruluş ve genel kurul dosyaları, yevmiye, envanter ve karar defterleri ile diğer önemli defter ve belgeleri teslim etmemesi biçimindeki eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Uygulanan kanun maddesi TCK'nın 257/1. maddesi olduğu halde, kurulan hükümde aynı Kanunun 157/1. maddesine yer verilmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Görevi kötüye kullanma suçu bakımından uygulanma kabiliyeti bulunmayan TCK'nın 168. maddesinin hükümde tartışılması suretiyle karışıklığa yol açılması,

Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1-2-3. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezasının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,