KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/7591 E., 2014/11036 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/191865
- Mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/03/2011
- Numarası
- 2010/52 Esas, 2011/198 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Türkiye Büyük Millet Meclisinin 13/11/2009 günü yapılan genel kurulunda “ Milli Birlik ve Kardeşlik” konulu birleşimi dinlemek üzere dinleyici locasına gelen sanığın yanındaki O..E..'le beraber slogan atmaya başlaması üzerine katılan polis memurunun olaya müdahale ederek şahısları dışarı çıkarmak istediği,
buna engel olmak isteyen sanığın katılana direnerek düşmesine ve dizinden doktor raporunda belirtilen şekilde yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla yapılan yargılamada, TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında;
sanığın hızla olay yerinden uzaklaşmak isterlerken kalabalık tarafından itilmeleri sonucu katılanla beraber dengesini kaybederek düştüklerine dair savunması da nazara alınıp, öncelikle olaya müdahale eden ve konuyla ilgili görgüye dayalı bilgisi bulunabilecek başka bir kamu görevlisi var ise tanık sıfatıyla duruşmalara katılması sağlanarak ayrıntılı beyanının alınmasıyla,
olay gününe ait kamera kayıtlarının TBMM Başkanlığından veya olay günü haber yapmak üzere locada bulunan basın kuruluşlarından istenip incelenmesinden sonra eyleminde direnme suçunun unsurlarından olan cebrin bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/7591, K. 2014/11036, 17 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama