KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/7911 E., 2014/11089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/199238
- Mahkemesi
- Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 30/12/2010
- Numarası
- 2010/292 Esas, 2010/828 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suça sürüklenen çocuğun direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan ilamlar, hukuki sonuç doğurmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup, somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç nedeniyle meydana gelmiş maddi nitelikte bir zararın söz konusu olmadığı gözetilerek, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmek suretiyle yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı gösterilmeden, "yasal koşulları oluşmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
CMK'nın 150/2. maddesine göre görevlendirilen zorunlu müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin yargılama gideri olarak herhangi bir geliri bulunmayan suça sürüklenen çocuğa ödettirilemeyeceği gibi, aynı Yasanın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken (20,00 TL dâhil) tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/7911, K. 2014/11089, 18 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama