Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7970 K.2015/11899

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede ismine yer verilen A.. E.. hakkındaki hükme yönelik bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık İ.. E.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında 29/08/2014 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık K.. G.. hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar O.. B.., A.. E.. ve Y.. D.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kullanma zimmetinin oluşmasının, sanığın görevi gereği yasal olarak kendisine tevdii edilen parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden kuruma yatırmasına bağlı olmasına karşın, zimmetin idari denetim esnasında ortaya çıkarıldığı ve soruşturma başladıktan sonra tutarının ödendiği anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin temellük zimmeti kapsamında kaldığı, suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alınıp zimmete geçirilen miktarların az olduğu da değerlendirilerek sanıklar O..

B.. ve Y.. D.. hakkında TCK'nın 247/1, 249/1, 43/1, 248/2-1.cümle, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca, sanık A.. E.. hakkında ise TCK'nın 247/1, 43/1, 248/2-1.cümle, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeksizin kullanma zimmeti suçundan hükümler kurularak fazla ceza tayini,