Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8023 K.2014/11004

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında olarak kesintisiz biçimde mağdurlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında zincirleme suç hükümlerine göre TCK'nın 125/3-a ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve bu fiillerin neden bağımsız suç oluşturduğu, suç kastının nasıl yenilendiği denetime olanak verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden iki ayrı hakaret suçundan ceza tayini,

Sanığın aşamalardaki, mağdur icra memurunun “bunu yanına bırakmayacağım, bu dükkana el koyduracağım” dediği, diğer mağdur ile birlikte kendisine hakaret ettikleri ve borcun işçisine ait olduğu şeklindeki savunması üzerinde durularak, mağdurların haksız davranışları nedeniyle eylemlerin gerçekleşip gerçekleşmediği ve eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de gözetilerek hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hükümler tesisi,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. fıkrasında yer alan. "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının mahkumiyet olarak değerlendirilemeyeceği, suç tarihi itibariyle yasal engel teşkil etmediği ve sanığın duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmadığı da nazara alınarak;

kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı da gösterilmeden "sanığın ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat hasıl olmadığından" şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçelerle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,