KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/8120 E., 2014/11259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/195534
- Mahkemesi
- Çivril Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 11/01/2011
- Numarası
- 2010/116 Esas, 2011/22 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 43/2. maddesiyle 1/4 oranında artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası yerine 2 yıl 2 ay 7 gün şeklinde fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "2 yıl 2 ay 7 gün" ibaresinin "1 yıl 14 ay 7 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;
Şikayetçilerin alınan beyanlarında, sanığın kendilerine yönelik olarak görevlerini yaptırmamak için cebir ve/veya tehdit kullanmadığını, sadece hakaret ettiğini belirtmelerine, mahkemece de oluşun bu şekilde kabul edilmesine, bu itibarla direnme suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının anlaşılmasına rağmen sanığın atılı suçtan beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/8120, K. 2014/11259, 19 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama