Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8236 K.2014/12619

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 20/04/2010 tarih ve 2010/51 Esas, 2010/90 sayılı Kararıyla sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine ve direnme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, verilen hükme karşı sanık müdafiinin temyiz ve itiraz talebinde bulunduğu, dosya aslının Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 28/04/2010 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği,

sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği gerekçesiyle duruşma icra edilerek açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklandığı, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği; ancak Mahkemenin 17/04/2013 gün ve 2011/391 Esas sayılı yazısıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2012/2187 Esas,

2013/2208 Karar sayılı ilamı ile direnme suçundan verilen hükme karşı yapılan itirazın merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Mahkemelerine geri gönderildiği ve itiraz mercii olan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/75 D.İş sayılı kararı ile sanık müdafiinin direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazının reddine karar verilmesi nedeniyle bu kararın aslında 03/04/2013 günü kesinleştiği, daha önceki kesinleştirme işleminin sehven yapıldığının bildirildiği, dosyada ihbar sonrası yapılan işlemler dışında evrak bulunmadığı,

dosya aslının terör örgütü propogandası yapma suçundan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin verdiği bozma kararı üzerine Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla her iki dosyanın birleştirilmesinden ve tüm soruşturma ile kovuşturma aşamalarını gösterir belgelerin değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,