Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9031 K.2014/11351

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalardaki beyanında başka suçtan karakola getirilen sanığı koridorda işlemlerinin yapılmasını beklerken ayak ayak üstüne atması nedeniyle uyarması üzerine kendisine tekme atarak hakaret ettiğini ileri sürmesi, sanığın da savunmalarında mağdurun ve diğer polislerin kendine hakaret ettiğini ve dövdüklerini ifade etmesi ve bu iddiaların da alınan adli raporlarla doğrulanması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; hakaret ve kasten yaralama suçlarından tefrik kararı verilen müşteki İ..

E.. hakkında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, derdest dava olması halinde dava konusu eylemler arasında irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olması halinde ise onaylı karar suretinin dosyaya eklenmesi, 27/12/2010 tarihli tutanakta adı geçen polis memurlarının usulen çağrılarak tanık olarak dinlenmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması esas alınıp neden diğer delillere itibar edilmediği de açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hakaret suçundan temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması,

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinden bahisle ceza tayin edilmeden doğrudan TCK'nın 129/1 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesi" şeklinde karar verilmesi,

TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, suç ve suçluluğu ortadan kaldırmayacağından, CMK'nın 328. maddesi uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,