KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/9456 E., 2015/12243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2011/358077
- Mahkemesi
- Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/04/2011
- Numarası
- 2010/232 Esas, 2011/115 Karar
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." hükmü yer almaktadır.
Ayrıca "tavsifin ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.
İddianame içeriğinde "... Kartaltepe Mahalle Muhtarı olan sanığın S.. A..'ne ait icra ödeme emri tebligatının 29/09/2006 tarihinde kendisine bırakılmasına karşın bu tebligatı 04/10/2006 tarihinde kendisine bırakılmış gibi sonradan belge düzenlediğinin..." iddia edildiği anlaşılmakla, sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu olduğu,
Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükmün incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/9456, K. 2015/12243, 9 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama