Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9552 K.2014/12568

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

25/03/2009 tarihli olay tutanağı içeriğine, şikayetçi kamu görevlilerinin anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde duruşması nedeniyle adliyeye gelen sanığın, girişte polis kontrol noktasına bırakmış olduğu çakı bıçaklarının kendisine tesliminden sonra adliye dışına çıkmak istemesi üzerine,

görevli polis memurlarının davanın diğer tarafı ile meydana gelmesi muhtemel bir olayı önlemek amacıyla dışarı çıkmasına izin vermeyip elindeki bıçağı almak istemeleri ve sanığın da teslimden kaçınması üzerine zor kullanılarak bıçakların alınması şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve/veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Herhangi bir sebep yok iken sanığa teslim edilen çakı bıçaklarının geri alınmak istenmesi ve adliye dışına çıkmasına izin verilmemesi gözetilerek görevli polis memurlarının haksız davranışı nedeniyle söz konusu eylemlerin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ve eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Yüklenen suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda hak yoksunluklarına ilişkin TCK'nın 53. maddesinin uygulamasında yasaya uygun olarak 53/2-3. maddesi de gözetilerek 53/1. maddede yazılı haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “TCK'nın 53/1. maddesi gereğince; sanıkların TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,