Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/506 K.2016/2354

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 09/10/2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesinin o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda iddianamede sanığın mağdur ..., katılanlar ..., ... ve ...'ya yönelik eylemlerinin dava konusu edildiği, mağdur ...'ya yönelik eylemi konusunda dava açılmadığının anlaşılması karşısında sanığın mağdur ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle C.Savcılığına suç duyurusunda bulunulması,

dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiği gözetilmeden, ek savunma verilmek suretiyle yargılamaya devamla hükümler kurularak 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kabule göre de;

Eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kişiye karşı gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden mağdur sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık müdafiin 27/12/2012 günlü karar duruşmasında “mağdurların zararını karşılamak istediklerini” beyan ettiği halde, mahkemece zarar miktarının tespit edilerek katılanların kabul etmemesi halinde tevdi mahalli belirlendikten sonra sanığa makul bir süre tanınıp sonucuna göre hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanma koşullarının belirlenmesi yerine, uğranılan maddi zararların giderilmemesi gerekçesine de dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesinin tatbik edilmemesi,