Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/12088 K.2018/1999

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın,...köyü ... pafta...parselde bulunan kilisenin korunması gerekli “Taşınmaz Kültür Varlığı” olarak tescil edilmesine karşın izinsiz olarak kilisenin önüne zemin döşemesi yaptırdığı ve kilisenin yan tarafına tuvalet inşa ettirdiği gerekçesiyle hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet ve görevi kötüye kullanma suçundan iddianame tanzim edildiği ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefetten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, görevi kötüye kullanma suçundan ise suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Görevi kötüye kullanma suçunun TCK’nın 257. maddesinde düzenlendiği, anılan maddenin genel, tali/yardımcı ve tamamlayıcı hüküm niteliğinde olduğu, başka bir deyişle özel görevi kötüye kullanma suçları karşısında genel suç vasfında olduğu ve uygulanabilmesi için eylemin başka bir kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olmasının gerektiği nazara alındığında, sanığın hukuki anlamda tek fiil sayılan eylemlerinin 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu, bu itibarla hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefetten hüküm kurulan sanık ile ilgili görevi kötüye kullanma suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,