Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/9300 K.2020/12538

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 23/06/2011, 03/11/2011 ve 25/11/2011 tarihlerinde gerçekleştirdiği mal edinme eylemlerinin kül halinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan idareye karşı zincirleme olarak tek nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen toplam 5.322,32 TL'nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,