Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/5894 K.2020/11911

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından görevsizlik kararı ile açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki düzenlemenin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak bahse konu suçlardan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne ancak Hazine ve ... vekilinin 12/04/2018 havale tarihli dilekçesinin münhasıran katılma istemine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği nazara alınarak,

ceza miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafin duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin katılan ... vekili ile sanıklar müdafilerin tüm sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

01/06/2005 tarihli, bilirkişilere rapor aldırılıp ücret ödenmesine ilişkin karara muhalif kalan yönetim kurulu üyesi tanık ...'in bilirkişilerle anlaşmanın genel kurul tarihi olan 26/06/2005'den iki buçuk ay önce yapıldığına yönelik kovuşturma aşamasındaki ifadesi ve tüm dosya kapsamına nazaran suç tarihinin 11/04/2005 öncesi olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin, kooperatifin açtığı tespit davasında bilirkişi olarak görevlendirilen sanıklar ... ve ... ile 6.000 TL karşılığında istedikleri yönde rapor düzenlemeleri hususunda anlaşarak rüşvet suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

sanıklara isnat olunan eylemlerin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 213/1. maddesinde düzenlenen rüşvet suçunu oluşturacağı, bu suçun anılan Yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerine göre 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

suç tarihi olan 11/04/2005 öncesi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından ve katılan ... vekili ile sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,