Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5040 K.2023/2511

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2015 tarihli ve 2015/378 Soruşturma, 2015/505 Esas, 2015/39 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/149 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karayolları 75. Şube Şefliğinde bakım ve trafik teknik görevlisi olarak çalışan sanığın yapmış olduğu ölçümler sonucunda ...'ye ait deponun mevzuata aykırı olduğunu tespit ettiği, bu aykırılık nedeni ile yasal işlem yapmamak için ...'nin oğlu olan ...'den 500 TL para aldığı iddiasıyla rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu kabulüyle sanığın rüşvet alma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Karayolları Samsun 7. Bölge Müdürlüğü Tesisler ve Bakım Başmühendisliği 75. Şube Şefliğinde bakım ve trafik teknik görevlisi olarak çalışan sanığın, suç tarihi itibariyle tanık ...'ye ait Samsun ili ... ilçesi ... köyü 120 ada 36 parsel sayılı taşınmazda bulunan deponun önündeki yol üzerinde denetim görevinin bulunup bulunmadığına ilişkin görev yazısının ... Samsun 7. Bölge Müdürlüğü'nden temin edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de;

Temyiz dışı sanık ...'in, olay gününden önce diğer sanık ...'i telefonla aradığı, sanık ...'in kendisi ile ertesi gün buluşmak istediğini söylemesi üzerine, kendisinin de rüşvet beklentisi olduğunu düşünerek 2 adet 200 TL ve 1 adet 100 TL'den oluşan seri numaralarını alıp not kağıdına yazdığı toplam 500 TL parayı sanık ...'e verdiği, 22.01.2015 tarihli muhafaza altına alma tutanağına göre de bahse konu paranın sanığın üzerinde ele geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda;

taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği anlaşılmakla, olayın başından itibaren sanık ...'in amacının rüşvet vermek olmayıp olayın ortaya çıkmasını sağlamak ve sanık ...'i yakalatmak olduğu, bu itibarla sanık ...'in eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/149 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,