Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5642 K.2021/2691

2-Sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan beraat, 3-Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında eylemlerinin denetim görevinin ihmali suçunu oluşturduğu kabulüyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 4-Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE

Temyiz isteminin reddi Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 08/08/2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra verdiği 20/09/2019 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un

8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olduğu ve Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2013 tarihli ve 2013/54 D.iş sayılı Kararı ile katılanlar vekillerinin itirazının incelenerek reddine karar verildiği anlaşılmakla, başvuruların kapsamına göre incelemenin katılanlar vekillerinin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen davanın reddi ve sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan kurulan beraat hükümlerine,

sanık ... müdafin ise beraat hükmüne ilişkin vekalet ücretine münhasır temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen suçun 5237 sayılı TCK'nin 251/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 27/04/2011 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan kamu davasının reddine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

TCK'nin 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, TCK'nin 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme uyarınca mağdur .../veya fiil sayısı nazara alınıp, fiillerin süresi de gözetilerek benzer olaylarla karşılaştırıldığında failin fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak şekilde,

denetime imkan verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşacak hakça bir zincirleme suç artırım oranı belirlenerek ceza tayin edilmesi, Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarihli ve 2014/10-847. 2016/128.

20/04/1999 tarihli ve 61-74 sayılı Kararlarında belirtildiği ve Ceza Dairelerinin süregelen uygulamalarında da kabul edildiği üzere, zincirleme suça dahil olan bir suçtan mahkumiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki ceza sonuç cezadan indirilerek yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesinin gerekmesine göre;

sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine 14/07/2008 tarihli ve 2008/34588 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı ve mahkemenin 04/05/2010 tarihli ve 2010/143 Esas, 2010/178 Karar sayılı ilamıyla sanığın usulsüz kredi kullandırmak suretiyle işlediği iddia olunan eylemlerinden ötürü zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyetine karar

verildiği, kararın, temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/11/2011 tarihli ve 2011/11420 Esas, 2011/23805 sayılı Kararı ile onanarak kesinleştiği, bahse konu dosya ile incelemeye konu bu dosyadaki mağdurların pek çoğunun farklı olması itibarıyla her iki davada aynı mağdurlara yönelik eylemler bakımından davanın reddi kararı isabetli ise de; farklı mağdurlar ... diğer isnatlar yönünden sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek, belirtilen ilkelere göre temel ceza belirlenip TCK'nin 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra, kesinleşmiş hükümdeki ceza miktarı mahsup edilmek suretiyle aradaki fark kadar ek cezaya hükmolunması yerine mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,