Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6063 K.2023/10331

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2014 tarihli ve 2014/81558 Soruşturma, 2014/47138 Esas, 2014/2371 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması, sanık ... hakkında ise zincirleme basit zimmete yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması, haklarında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/3 Esas, 2016/123 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatlerine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanıkların atılı suçu işlediğinin tanık beyanları ile sabit olduğuna, eksik inceleme ile verilen bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün halka açık satış mağazası sorumlusu olarak görev yapan ...'nın kurumda hükümlü olarak bulunan ve aynı mağazada kasa görevlisi olarak çalışan ...'a barkod okutmak suretiyle satış yapılması gerekirken et ürünlerini barkod okutmadan satması hususunda talimat verdiği, bu şekilde yapılan satışlar sonucunda gün sonunda ...'nın satış mağazası hasılatına yansımayan miktarları zimmetine geçirdiği, ...'un da talimat üzerine bu şekilde satış yaparak yardım etmek suretiyle ...'nın fiiline iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; dosyada mübrez Sayıştay emekli denetçisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre, birim maliyet ve birim satış listelerinin birlikte incelenmesinde herhangi bir olumsuz fark olmadığının tespitinin yapıldığı, kasa sayımı yapılamadığına göre kurumun kullandığı ve her zaman kontrolü mümkün olan programa güvenilmesi gerektiği, dosyada bulunan yardımcı defter kayıtlarında da borç alacak farkının olmadığı, kalıntı farkının bulunmadığı, bu itibarla sanıkların atılı suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı gerekçeleriyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/3 Esas, 2016/123 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,