Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6610 K.2023/7010

2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.06.2020 tarihli ve 2019/2146 Esas, 2020/660 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.05.2018 tarihli ve 2018/31267 Soruşturma, 2018/11382 Esas, 2018/1405 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2018/207 Esas, 2019/188 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2146 Esas, 2020/660 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin 12.06.2020 havale tarihli dilekçesi; mahkemece yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Aksu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde muhasebe memuru olarak görevlendirildiği, 2017 yılı Haziran ayından itibaren maaşından aylık 125,00 TL olmak üzere beş ay için toplamda 625,00 TL olan lojman kirasını kesmediği, 2010 yılı Ocak ayı ile 2017 yılı Mayıs ayı arasında toplam 120,42 TL eksik kesinti yaptığı ve maaş derece kademesi 3/3 olmasına rağmen emekli müktesebi olan 2/1'den kendisine 2017 yılı Ekim ve Kasım aylarında maaş ödemesi yaparak aylık 136,24 TL olmak üzere toplam 276,48 TL fark aldığı, bu şekilde toplamda 1.017,90 TL parayı zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece;

sanığın kesintilerin otomatik olarak maaşından kesildiği, muhasebe biriminde birlikte görev yaptıkları ..., ... ve ...'la birlikte tek şifre ile işlem yaptıkları ve suça konu işlemleri kendisinin yapmadığı şeklindeki savunmalarının kurumdan alınan yazı ve tanık beyanlarıyla kısmen doğrulandığı, aynı şifrenin çok sayıda kimse tarafından kullanılıyor olması nedeniyle eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şüphe boyutunda kaldığı kabul edilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2146 Esas, 2020/660 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,