Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12452 K.2024/3265

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2020 tarihli ve 2019/475 Esas, 2020/271 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli ve 2020/2752 Esas, 2020/2835 sayılı Kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kendisi hazır değilken karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, katılanın temyiz etmekten vazgeçtiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Covid-19 salgını sebebi ile 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 29.04.2020 tarihli, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulmasına rağmen yeni duruşma günü de sanığa tebliğ edilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, İddianamede ve son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan anılan Kanun'un 257/2. madde ve fıkra hükmünün uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR