Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12465 K.2024/3259

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/348 Esas, 2019/561 sayılı Kararı ile sanığın ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 3.750 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir. 2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/95 Esas, 2020/1278 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 04.11.2020 tarihli dilekçesi ile; suçun oluşabilmesi için aranan objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediğini, dosyada bilirkişi raporu alınmadan, mağduriyet somut bir şekilde belirtilmeden ceza verildiğini ve sair hususları belirterek aleyhine verilen kararı temyiz ettiğini bildirmiştir.

III.GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR