Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12472 K.2023/9185

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2019/1233 Esas, 2020/76 Karar

SUÇ

İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2018 tarihli ve 2018/614 Soruşturma, 2018/269 Esas, 2018/16 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2018/48 Esas, 2018/99 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Antalya Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/195 Esas, 2019/107 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/1233 Esas, 2020/76 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 286 ncı maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.09.2020 tarihli ve 2019/1233 Esas, 2020/76 sayılı ek Kararı ile sanığın temyiz talebi reddedilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; karar tarihi itibarıyla hüküm kesin olduğundan sanığın temyiz talebinin yerinde olmadığından bahisle ek kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik sonucu hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün temyizinin mümkün hale geldiğine, katılandan icra takibi başlatmak üzere fatura almadığına ilişkin savunmasının aksine dair delil olmadığına, suçun sübut bulmadığına ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Antalya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, icra takibi başlatmak üzere 09.12.2014 tarihli vekaletname ile vekilliğini üstlendiği halde katılanın alacaklı olduğu faturalara ilişkin icra takibi başlatmadığı gibi katılanın rızası dışında onu alacaklı göstererek adına icra takibi başlatmak suretiyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu,

dava konusu yapılan eylemin açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, suç tarihinde Antalya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın alacaklı olduğu Antalya 9. İcra Müdürlüğünün 2016/2454 Esas sayılı dosyasında hiçbir işlem yapmayarak alacağın tahsilini geciktirdiği ve işlem yapıldığını söyleyerek katılanı oyaladığından bahisle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla son soruşturmanın açılmasına dair karar verildiği halde, mahkemece, iddianın dışına çıkılarak sanığın,

katılanın alacaklı olduğu faturalara ilişkin icra takibi başlatmadığı gibi katılanın rızası dışında onu alacaklı göstererek adına icra takibi başlatmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde hüküm kurulması,

İddianamede ve son soruşturmanın açılması kararında yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının tatbikine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması sırasında hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan sadece avukatlık görevini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.09.2020 tarihli ve 2019/1233 Esas, 2020/76 sayılı ek Kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/1233 Esas, 2020/76 sayılı Kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.