Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/13018 K.2024/1378

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/1772 ... Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2) Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/656 Esas, 2021/46 ... Kararı ile hükmün düzeltilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suç kastının bulunmadığı, katılan ...'ın hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verilmiş olması nedeni ile mağduriyeti bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık avukatın, katılan ...'in uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/476 Esas ... dosyasının 21.07.2017 tarihli tutukluluk halinin devamına dair verilen ara karara 27.07.2017 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 07.08.2017 tarihli ve 2017/823 D.İş ...

Kararı ile itirazın reddedildiği, 08.11.2017 tarihli mahkumiyet hükmü ile birlikte tutukluluk halinin devamına karar verildiği ve katılan ...'in yargılandığı dosyanın her aşamasında tahliyesini talep edebileceği gözetildiğinde somut olayda objektif cezalandırma şartı olan kamu zararı, kişilere haksız menfaat sağlanması ya da kişi mağduriyeti koşullarından birinin gerçekleşmediği dikkate alınmadan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR