Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14129 K.2024/2726

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2019/298 Esas, 2019/496 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-5. madde ve fıkra hükümleri gereği hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. 2) Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/192 Esas, 2020/485 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suç kastı bulunmadığı halde hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sanığın daha önce benzer suçlardan mahkumiyeti bulunmasının kararda alt sınırdan uzaklaşma sebebi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de kastının yoğunluğuna ilişkin gerekçenin yerinde olması nedeni ile bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR