Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14165 K.2024/2918

2) Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.11.2020 tarihli ve 2019/2587 Esas, 2020/2595 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2018 tarihli ve 2018/15400 Soruşturma, 2018/4805 Esas ve 2018/739 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.09.2018 tarihli ve 2018/586 Esas, 2018/396 sayılı Kararı ile sanık hakkında icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde 09.04.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/112 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmâli davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hâk yoksunluklarına hükmolunmuştur.

4.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2587 Esas, 2020/2595 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkilinin o sırada mevcut bulunan rahatsızlıkları nedeniyle davanın takip edilemediği, daha sonra müvekkilinin almış olduğu 3.000 TL'yi katılana iade ettiği ve buna ilişkin dekontu da Mahkemeye ibraz ettiği, bu şekilde gelişen olayda görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması talep edildiği hâlde, sanığa ek savunma hâkkı tanınmadan anılan Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hâkkının kısıtlanması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR