Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15389 K.2023/1976

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2008 tarihli ve 2008/932 Soruşturma, 2008/728 Esas, 2008/75 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2010 tarihli ve 2008/182 Esas, 2010/25 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 249 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bahse konu kararın, katılan Hazine vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2013 tarihli ve 2012/11544 Esas, 2013/11778 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2014/15 Esas, 2014/89 sayılı Kararı ile sanık hakkında nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 249 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, beşinci fıkrası uyarınca memuriyet görevinden 3 yıl 9 ay süre ile yasaklanmasına karar verilmiştir.

5. Dairemizin 22.02.2021 tarihli ve 2017/3877 Esas, 2021/709 sayılı Kararı ile sanık hakkında verilen hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

6. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.08.2021 tarihli ve 2008/226 sayılı yazısı ile Dinar Adli Emanet Memurluğunun 2008/226 Esas sırasında kayıtlı olan emanet eşyası hakkında karar verilmesi talep edilmiştir.

7. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.08.2021 tarihli ve 2014/15 Esas, 2014/89 sayılı ek Kararı ile Dinar Adli Emanet Memurluğunun 2008/226 Esas sırasında kayıtlı olan 1 adet köy karar defteri, 2 adet makbuz koçanı ve 3 adet mavi şeffaf dosya içerisindeki muhtelif evrakın dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesi, emanet eşyasının köy tüzel kişiliğine iade edilmesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına dair verilen ek kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında zimmet suçunu işlediğinden bahisle Dinar Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada Dinar Adli Emanet Memurluğunun 27.11.2008 tarihli emanet eşya makbuzu ile emanet eşyası 2008/226 Esas sırasına kaydedilmiş, basit zimmet suçundan cezalandırılması talebiyle düzenlenen iddianamede emanet eşyasının müsaderesine ya da iadesine ilişkin talebe yer verilmediği anlaşılmış, hükümde de bu konuda karar verilmemiş, Dairemizin 22.02.2021 tarihli ve 2017/3877 Esas, 2021/709 sayılı Kararı ile hükmün kesinleşmesini müteakip, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.08.2021 tarihli ve 2008/226 sayılı talebi üzerine Dinar Ağır Ceza Mahkemesince, Dinar Adli Emanet Memurluğunun 2008/226 Esas sırasında kayıtlı olan emanet eşyasının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname başlığında, suçun nitelikli zimmet olduğu halde, sehven rüşvet vermek olarak yazıldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2021 tarihli yazısı ile esas hükümde yer verilmeyen Dinar Adli Emanet Memurluğunun 2008/226 Esas sırasında kayıtlı olan 1 adet köy karar defteri, 2 adet makbuz koçanı ve 3 adet mavi şeffaf dosya içerisindeki muhtelif evrak hakkında karar verilmesi talebi üzerine mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 256 ve 257 nci maddelerine göre duruşma açılıp eşya üzerinde hakkı olan taraflar da duruşmaya davet olunarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinden inceleme yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR