Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/2659 K.2024/11174

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun değişiklik öncesindeki 18/2. maddesi uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabilmesi için gönüllü olarak zimmete geçirilen malın aynen iade edilmesi veya uğranılan zararın tamamen tazmin edilmesinin gerektiği, icra yoluyla zimmete konu paranın sanıktan tahsili halinde gönüllü iade söz konusu olmadığından etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasının mümkün olamayacağı, somut olayda ise yapılan ödemenin cebri icra baskısı altında olmaksızın doğrudan katılan kurumun hesabına yapılması karşısında,

Sanığın, mahkemenin verdiği süre içerisinde zimmete konu tutarı katılan kurumun hesabına ödemesine rağmen şehir dışında olması sebebiyle süresinde dekontu dosyaya sunamadığına yönelik temyiz itirazları dikkate alınarak, kurum zararının giderildiğine dair 17.03.2016 tarihli dekontun gerçekliği araştırılmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 248/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmemesi,